Het is niets bijzonders in Thailand, maar ook vandaag staat de zon hoog aan de hemel. Het is de warmste tijd van het jaar. Een paar eenzame wolken wijzen erop dat er wat regen zou kunnen vallen. Misschien, want het regenseizoen laat normaal gesproken nog even op zich wachten. Het is nog te vroeg in het voorjaar. De boeren in Yasothon vinden het niet erg, ze zijn gewend aan de warmte op het platteland, en tussen de struiken vol rode en groene pepers zijn het slechts een paar graden extra.
Yasothon is groen, heeft veel glooiend tropisch bos en uitgestrekte rijstvelden. Thais noemen deze regio de Isaan, het is het arme noordoosten van Thailand. In Yasothon ben je al bijna in Laos, het buurland dat in het verleden een enorme invloed op deze regio heeft gehad. Dat zie je terug in de stijl van de tempels, maar je proeft het vooral elke dag als je Thais eet. Veel populaire Thaise gerechten komen uit de Isaan en vinden hun oorsprong in Laos (hoewel niet alle Thais dat graag toegeven).
We zijn naar Yasothon gereisd. Dat doen we af en toe om weer met de boeren te praten en de gewassen te bekijken. Het is een goed moment, want we kunnen weer een verse oogst pepers plukken. De pepers zien er prachtig en uitnodigend uit. De overige ingrediënten voor een pittig gerecht kun je er zo bij bedenken.
De emmers naast de voeten van de vrouwen, die van top tot teen bedekt zijn om zich tegen de felle zon te beschermen, beginnen al aardig vol te raken. We kijken naar hen terwijl we worden bijgepraat door een vertegenwoordiger van de lokale boerenorganisatie, die ons helpt om deze boeren biologische gewassen te laten verbouwen. Wij krijgen biologisch geteelde pepers en de boeren hebben een gegarandeerde afzet tegen een eerlijke prijs.
Iets later en zo'n twintig kilometer verderop lopen we over de velden van een boerderij waar limoenblaadjes voor ons worden gekweekt. De planten zijn nog klein, ze moeten nog een tijdje groeien. De grappige blaadjes, die met z'n tweeën broederlijk aan één en dezelfde stengel groeien, worden goed nat gehouden. Overal staan sproeiers. Het enige geluid dat je hoort is het sissen van het water.
Limoenblaadjes geven een frisse smaak aan gerechten. Het is erg jammer dat we ze niet vers vanuit Azië naar Europa kunnen sturen. De bladeren worden binnen een paar dagen bruin. Invriezen kan, maar dan heb je bladeren die na het ontdooien snel slap worden. Daarom worden ze hier direct na het plukken gedroogd en daarna zo snel mogelijk verzonden.
Net als de limoenblaadjes zijn de pepers hier in hun element. Als ze in de schaduw mogen staan, genieten ze volop van de hitte. Groene pepers zijn eigenlijk nog niet gerijpte rode pepers. Ze kunnen dus eerder geplukt worden, meestal na een dag of honderd. Rode pepers hebben een maand langer nodig om hun mooie kleur te krijgen en volledig tot hun recht te komen.
Er is ook een korte bijeenkomst, maar niet te lang. Ongeveer twintig boeren zijn samengekomen om met de boerenorganisatie en ons te praten. Sommigen hebben al een flinke zak chilipepers meegebracht. De rest van de pepers ligt buiten te drogen. De oogst was goed, op naar de volgende.
