In Thailand zie je soms enthousiaste reizigers gebakken rijst eten met stokjes, of dat althans proberen. Het is aandoenlijk, maar vooral onhandig. Thai eten namelijk niet met stokjes, maar met een lepel en een vork. De lepel is het belangrijkste hulpmiddel en wordt in de rechterhand gehouden, de vork in de linker.
Alleen bij noedelsoep komen de Chinese stokjes tevoorschijn, dan in combinatie met een soeplepel. Trouwens, Thai zullen er nooit iets van zeggen als je hun losse rijst met stokjes wilt eten; daar zijn ze te beleefd voor en het is een kwestie van 'leven en laten leven'. Van oudsher eten Thai hun eten gewoon met hun rechterhand: ze rollen een balletje rijst, dopen het in een sausje en klaar.
Het schijnt koning Rama IV te zijn geweest die in de 19e eeuw het gebruik van lepel en vork als vooruitgang zag en dit bij de Thai introduceerde. Dat zou goed kunnen, want Rama IV was een van de eerste Thaise koningen die zich ook op het Westen richtte. Zijn kinderen (en dat waren er zo'n 80, bij verschillende vrouwen en bijvrouwen) kregen les van een Britse gouvernante. En ze leerden allemaal met lepel en vork eten.